Στο Πεντελικό βουνό με την παρέα του Μανώλη

Στο Πεντελικό βουνό με την παρέα του Μανώλη

Δημοσιεύθηκε στην Ιστοσελίδα 2daysescape.gr – 26.06.2019

Με δυο λόγια

Μια ανάσα από το κέντρο της Αθήνας βρίσκεται η Πεντέλη.

Στο Πεντελικό βουνό, κρύβονται πολλά μυστικά για τους λάτρεις της φύσης.

Τρεις γωνιές της Πεντέλης, επισκεπτόμαστε με τον Μανώλη Γραφάκο, κάνοντας ανέμελες συζητήσεις.

Καταρράκτης, παλιό γεφύρι και Μονή Παναγιάς ή γνωστότερη ως Μονή Πεντέλης

 

Διάρκεια απόδρασης από Αθήνα

Λίγες πρωινές ώρες

 

Βαθμός δυσκολίας

Εύκολες διαδρομές, λίγη προσοχή στον καταρράκτη καθώς σε περιμένουν 10 λεπτά απότομης κατηφοριάς.

Παιδιά με συνοδεία και επιτήρηση!

 

Χρησιμοποιούμενα μέσα

Σπορτέξ, μαγιό για όσους θέλουν να κάνουν μια βουτιά, καπέλο, μπαστούνι, φωτογραφική μηχανή ή κινητό.

Με τα μάτια μας

Μιας και με τον Μανώλη μας συνδέει καλή φιλία από παλιά, του πρότεινα και γω να κάμουμε μια σύντομη απόδραση στα μέρη όπου μεγαλώσαμε.

«Λιγοστός ο χρόνος σου, το ξέρω, μα αν μας αφιερώσεις 5 με 6 ώρες θα πάμε σε μέρη που δεν έχεις ακόμα ανακαλύψει» τον προτρέπω, γνωρίζοντας πως η πολιτική σκηνή στις μέρες μας, σχεδόν μονοπωλεί την καθημερινότητά του.

«Σάββατο ως τις 12 και είμαι μέσα!» απάντησε κείνος μοιράζοντας στη μέση το χρόνο που του πρότεινα.

Εε, τί να τον κάμω, φίλος είναι, οι μέρες μας για κάθε πολιτικό είναι βαριές, κάτι θα προκάμουμε να δούμε του ανταπάντησα… «Σπορτέξ μην ξεχάσεις» τον συμβούλευσα και νά μαστε λοιπόν…

Σάββατο πρωί, βρισκόμαστε έξω από τη Μονή Πεντέλης. Μισή ώρα μετά στρίβουμε στο χωματόδρομο για τον καταρράκτη.

«Εδώ θα κατηφορίσουμε με τα ποδάρια Μανώλη, αλλά καλού κακού, ένα μαγκούρι ας τό χουμε μαζί… Τί λες θα την βγάλουμε την απότομη κατηφοριά;» τον ρωτώ…

Την απάντηση δεν την λέω, πάντως ήταν σίγουρη, ενώ θύμιζε κάτι από τα σχολικά παλιά χρόνια…

Με 10 λεπτά προσεκτικής κατηφοράδας, φτάνουμε στο θάμα που κρύβει στα σπλάχνα του το βουνό… Πλούσιες φυλλωσιές προϋπαντούν το διάβα μας, ενώ πιο δίπλα χειμαρρώδης, θορυβώδης και φανταχτερός, ρίχνει τα νερά του από τα πάνω στα κάτω προκαλώντας πλημμύρα στη βάθρα του, πριν τα αφήκει να χαθούν στο φαράγγι…

Ναι, η Πεντέλη έχει καταρράκτη! Παλιότερα τον ξέραν μόνον οι κοντινοί ντόπιοι, μα σιγά σιγά το μυστικό τους μαθεύτηκε από στόμα σε στόμα…

Κει στην άκρη των νερών, απολαμβάνουμε την πρωινή δροσάδα, σαν από τα πάνω, πρωινός δρομέας καταφτάνει και με μιας βουτά στα κρύα τα νερά… «Για πού το βαλες τον ρωτώ;» «Κάθε Σάββατο τρέχω ως εδώ και βουτώ μου απαντά κείνος».

Μιας και με το Μανώλη είπαμε να χουμε πρωινή κουβέντα, στέκουμε τώρα μπροστά στη μαγεία της φύσης και πιάνουμε τη συζήτηση…

Και τί δεν είπαμε; Για τα προσκοπικά του χρόνια, για την αγάπη του για διάβασμα, για τις δράσεις που γίνονται στο Πεντελικό, για στοχευμένες παρεμβάσεις στο περιβάλλον και άλλα πολλά…

«Παραλλήλισέ μου την πολιτική με το βουνό και τη θάλασσα», του ζητώ και κει που όμορφα κυλούσε ο ειρμός της σκέψης του, για τις δυσκολίες, αλλά και τις ομορφιές και για τον σεβασμό όλων, τον πειράζω λέγοντάς του πως στην πολιτική βουνά τα προβλήματα και όλοι ελπίζουμε οι πολιτικοί να μην τα κάμουν θάλασσα… Γελώντας ανηφορίζουμε την μονοπατιά και το βάνουμε για άλλη γωνιά.

«Για που θα πάμε τώρα Νικόλα;»

«Για ένα παλιό γιοφύρι» που κρύβεται μέσα στη φύση του λέω…

«Κει θα χει νερό;» με ρωτά και γω του γνέφω πως σε δυο λεπτά από την πόλη, θα βρεθεί σε έναν κρυμμένο παράδεισο μέσα σε δένδρα και πλάι σε τρεχούμενα νερά.

Όμως είναι αλήθεια πως η πόλη τρώει τον χρόνο μας και τον παράδεισο τούτο για να τον ανακαλύψεις, πρέπει να αφήσεις για λίγο τις ρόδες, να περπατήσεις πλάι στο ποτάμι και να χωθείς μέσα στα δένδρα…

Αυτό και κάμαμε…

Κει κάτω από το πλατάνι, καθόμαστε πάνω σε πεσμένο κορμό και συνεχίζουμε δίπλα στο νερό, την ανάλαφρη διαλογική μας κουβέντα…

Μιλήσαμε για τα γιοφύρια της περιοχής, για τις ομορφιές που κρύβει η Πεντέλη στα σπλάχνα της, για την σημασία να γεφυρώνεις το χάσμα στη ζωή και στην πολιτική. Και αφού αδράξαμε τις παραμυθένιες εικόνες στα κινητά και στις μηχανές μας, το βάλαμε για τη Μονή Πεντέλης.

Δεν ήθελα να καθυστερήσω τον φίλο μου, καθώς πλησίαζε η ώρα να αφήσει την απόδραση και να συνεχίσει το φορτωμένο πρόγραμμά του…

Ο κρυμμένος παράδεισος άρεσε στο Μανώλη, τόσο ώστε να πει πως θα φέρουν εδώ και τη μικρή αγάπη της ζωής τους…

Γυρνάμε λοιπόν για όπου ανταμώσαμε το πρωί, μα πριν χωριστούμε, μια στάση στη Μονή της Παναγιάς, εννοείται πως θα την έχουμε.

Η Μονή Πεντέλης, είναι αφιερωμένη στην Παναγία. Ξεκίνησε να χτίζεται από τον Άγιο Τιμόθεο το 1578 μΧ. Από τότε μέχρι και σήμερα, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο για τον Ελληνισμό, ενώ επί Τουρκοκρατίας φιλοξένησε κρυφό σχολειό στα υπόγειά της… Τούτο το σχολειό το έχουμε επισκεφθεί παλιότερα και οι δυο μας, μα δω και κάμποσα χρόνια είναι κλειστό για εργασίες… Ελπίζουμε και παρακαλούμε γρήγορα να ολοκληρωθούν αυτές, ώστε το σχολειό από κρυφό να γίνει φανερό για όλους !

Προσκυνάμε στην εκκλησιά, περπατάμε ολόγυρα και καθόμαστε σε μαρμάρινο στασίσι, που μέσα στη σκιά, μας καλεί να ξαποστάσουμε. Κει μιλάμε για τη Μάνη από όπου κατάγεται ο Μανώλης, για τα Μελίσσια, για την απόφασή του να μπει στα πολιτικά δρώμενα του τόπου, ενώ δε χάνει κείνος την ευκαιρία να μου μιλήσει και για τον φίλο του τον Κυριάκο, τον οποίο στηρίζει και που πιστεύει πως με χαρά θα απαντούσε θετικά, σε μιαν απόδραση, καθώς αγαπά κι αυτός τη φύση.

«Μόνο που θα τον κυνηγάς…καθώς κείνος έχει αντοχές …» με πειράζει ο Μανώλης.

Κλείνοντας τη συζήτηση πλάι στην όμορφη κλησιά, έκιωσε ο χρόνος της απόδρασης

«Να τριγυρίσεις τον τόπο και με τη νέα δήμαρχό του» με καλεί, ανταπαντώντας του πως οι Αποδράσεις μας είναι ανοιχτές για όλους και για τον φίλο του Κυριάκο και για τη δήμαρχο φυσικά !

Και κάπως έτσι κατηφορίζουμε μιλώντας και χωρίζουμε τα μονοπάτια μας, καθείς για το πρόγραμμά του.

Αν και σε λίγες ώρες δεν προκάμεις να δεις πολλά, σίγουρα μεις προκάμαμε να γιομίσουμε με οξυγόνο από το βουνό τις μπαταρίες μας, ώστε να δυναμώσουμε τη σκέψη και τον λογισμό μας για τη βδομάδα που έρχεται…

Αφήγηση

Ν.Κ.