Με ανάπτυξη αντιμετωπίζονται τα κόκκινα δάνεια

Αρχική / Uncategorized / Με ανάπτυξη αντιμετωπίζονται τα κόκκινα δάνεια
Με ανάπτυξη αντιμετωπίζονται τα κόκκινα δάνεια

Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, τα κόκκινα δάνεια σήμερα ανέρχονται σε 88 δις, από τα οποία το 60% είναι επιχειρηματικά και το 28% στεγαστικά.

 

Η ύφεση της οικονομίας και η πτώση του εθνικού μας πλούτου είναι η αιτία που τα δημιούργησε. Μια επιχείρηση που μειώθηκε αισθητά ο τζίρος της, αδυνατούσε να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της προς τράπεζες, δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία. Ένα νοικοκυριό που μειώθηκαν τα εισοδήματά του, δεν έχει πλέον τη δυνατότητα να καλύπτει τις υποχρεώσεις του προς την τράπεζα για το στεγαστικό του δάνειο.

 

Έτσι κατά τη διάρκεια της κρίσης τα κόκκινα δάνεια αυξάνονταν και καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη η αντιμετώπισή τους. Κατά τη γνώμη μου αν δεν περάσει ξανά η οικονομία σε έντονη αναπτυξιακή τροχιά, η αντιμετώπισή τους θα ισοδυναμεί με διαχείριση της μιζέριας και θα αναζητούνται λογιστικές κυρίως λύσεις για να βελτιώσουν οι τράπεζες τους ισολογισμούς τους, τύπου χρησιμοποίησης των αναβαλλόμενων φόρων για την λογιστική αύξηση των ιδίων κεφαλαίων τους. Η οριστική λύση στο πρόβλημα είναι η αύξηση εισοδημάτων επιχειρήσεων και νοικοκυριών που θα τους επιτρέπει ξανά να γίνουν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους. Και σε αυτό τον τομέα, η σημερινή Κυβέρνηση απέτυχε, διότι με την αλλοπρόσαλλη πολιτική της, με την κρατικιστική νοοτροπία της, αδυνατεί να επαναφέρει τη χώρα στην κανονικότητα και στην ανάπτυξη, αδυνατεί να αυξήσει τα εισοδήματα των Ελλήνων πολιτών.

 

Πάρα ταύτα, όμως πρέπει να υπάρξει τόσο η διαχείριση του προβλήματος αυτού, όσο και η προστασία της πρώτης κατοικίας για τους αδύναμους συμπολίτες μας.

 

Η Νέα Δημοκρατία για την καλύτερη αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων εδώ και 2,5 χρόνια έχει προτείνει συγκεκριμένες λύσεις:

 

(α) Για τα επιχειρηματικά δάνεια, έχουμε προτείνει η μείωση της οφειλής σε μια επιχείρηση για τα χρέη της, που θα προτείνει η τράπεζα που έχει την τεχνογνωσία να διαπιστώσει της βιωσιμότητα της επιχείρησης, να συμπαρασύρει μείωση οφειλής σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία στο μέρος των προσαυξήσεων. Έτσι η επιχείρηση με ένα απλό μηχανισμό, πραγματικά εξωδικαστικό, απαλλάσσεται από βάρη και μπορεί να καταστεί εκ νέου βιώσιμη, άρα να παράξει έσοδα, να διατηρήσει θέσεις εργασίας, να πληρώσει νέους φόρους. Φυσικά όσες επιχειρήσεις δεν είναι βιώσιμες, και θα υπάρξουν τέτοιες, θα πρέπει να οδηγηθούν στο πτωχευτικό δίκαιο, το οποίο κι αυτό επιβάλλεται να αναμορφωθεί και να επιταχυνθεί.

 

(β) Για τα στεγαστικά δάνεια, προτείναμε να χωριστούν οι υπόχρεοι σε τρεις κατηγορίες: σε αυτούς που δεν έχουν κανένα περιουσιακό στοιχείο, σε εκείνους που έχουν περιουσιακό στοιχείο μόνο την κύρια κατοικία τους και σε εκείνους που έχουν περισσότερα περιουσιακά στοιχεία. Η δικαστική διαδικασία πρέπει να ξεκινά από τους τρίτους, ώστε οι συνειδητοί κακοπληρωτές που καλύπτονται από τη μακριά διάρκεια των δικασίμων του νόμου Κατσέλη, να αναγκαστούν να ρυθμίσουν τις οφειλές τους διαχειριζόμενοι διαφορετικά τα περιουσιακά τους στοιχεία.

 

Η Κυβέρνηση δεν μας άκουσε. Εφάρμοσε το δικό της «εξωδικαστικό συμβιβασμό» και πέτυχε να ρυθμίσουν τα χρέη τους μόλις 1.000 επιχειρήσεις. Απόλυτη αποτυχία, απόλυτη στασιμότητα.

 

Τώρα ζούμε το τελευταίο επεισόδιο του θέατρου του παραλόγου. Η ίδια η Κυβέρνηση νομοθέτησε πριν δύο χρόνια τη λήξη της προστασίας της πρώτης κατοικίας από το νόμο Κατσέλη για τέλος του 2018 και έρχεται στις 15/2/2019 να δώσει στοιχεία της συμφωνίας της με τις Τράπεζες κι αυτά μέσω διαρροών. Αναμένουμε να δούμε το κείμενο και αναλυτικά τους όρους της συμφωνίας, ώστε υπεύθυνα να το αξιολογήσουμε.