Θεατές στην πιο ακριβή παράσταση!

Αρχική / Uncategorized / Θεατές στην πιο ακριβή παράσταση!
Θεατές στην πιο ακριβή παράσταση!

Αν κάτι μάθαμε στη χώρα μας τα χρόνια των μνημονίων είναι ότι οι διαπραγματεύσεις και οι αξιολογήσεις είναι σαν την ανοιχτή πληγή. Όσο δεν την κλείνεις τόσο ο λογαριασμός θα μεγαλώνει. Το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι «δεν υπογράφουμε τα δύσκολα μέτρα που μας προτείνουν» οδηγεί πάντα στο να υπογράψουμε δυσκολότερα μέτρα αργότερα.

Σήμερα η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια για άσκοπες καθυστερήσεις καθώς βασικά οικονομικά της μεγέθη είναι πραγματικά αμείλικτα:

  • Το ασφαλιστικό σύστημα έχει φτάσει στα όριά του.Επιβαρύνεται κυρίως από τη δυναμική των δημογραφικών εξελίξεων (σταδιακή γήρανση του πληθυσμού), καθώς και από τη σημαντική μείωση εσόδων τα τελευταία 7 χρόνια λόγω αύξησης της ανεργίας, μείωσης των αμοιβών των εργαζομένων και της επικράτησης ελαστικών και ευέλικτων μορφών εργασίας. Αυτό έχει οδηγήσει την αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους να έχει μειωθεί σε 1,3 προς 1, κάτι που πλέον καθιστά μαθηματικά αδύνατη τη διατήρηση των συντάξεων στα σημερινά επίπεδα.
  • Το τραπεζικό σύστημα, με καταθέσεις μόλις 120 δις ευρώ (από 250 το 2009) και κόκκινα δάνεια 110 δις ευρώ, αδυνατεί να παράσχει ρευστότητα στην αγορά.
  • Το δημόσιο χρέος που η εξυπηρέτησή του τα επόμενα χρόνια μοιάζει με «βουνό», ιδιαίτερα δε μετά το 2022 που λήγει η περίοδος χάριτος σε σημαντικό μέρος των ομολόγων. Η δυναμική που έχει πάρει το χρέος, το καταστούν με μαθηματική ακρίβεια μη βιώσιμο, άρα με βεβαιότητα θα αναδιαρθρωθεί.
  • Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας σε σχέση με το εξωτερικό, που έχει επιβαρυνθεί σημαντικά την τελευταία 30ετία και οδηγεί σε εξαγωγή συναλλάγματος για την κάλυψη με εισαγωγές ακόμα και βασικών αναγκών.

Όλα αυτά σε συνδυασμό με μια Κυβέρνηση που δεν δείχνει να αντιλαμβάνεται πως λειτουργεί η οικονομία και για αυτό αδυνατεί να πράξει στην παρούσα αξιολόγηση τα στοιχειώδη για να αποφύγει τα χειρότερα, αν και έχει ξαναζήσει την κατάσταση αυτή. Τον Δεκέμβριο του 2014 οι δανειστές ζητούσαν πρόσθετα μέτρα  3,5 δις ευρώ για να κλείσουν το δημοσιονομικό κενό που υπολόγιζαν για τη διετία 2015-16. Η παράταση της διαπραγμάτευσης από την κυβέρνηση, οδήγησε το 2015 σε εκροές 40 δις ευρώ από το τραπεζικό σύστημα, στα  capitalcontrols, στο τρίτο μνημόνιο των 85 δις ευρώ και σε μέτρα 9,5 δις ευρώ!

Τώρα ξαναζούμε αυτό το έργο. Η αξιολόγηση που έπρεπε να κλείσει την άνοιξη του 2016 είναι ακόμα ανοικτή, με την κυβέρνηση να έχει δεχθεί νέα μέτρα 3,5 δις ευρώ περίπου από το 2019 μέσω μείωσης αφορολόγητου και περικοπών κύριων συντάξεων.

Το κόστος αυτής της καθυστέρησης ήδη το πληρώνει η οικονομία, όπως τα πρόσφατα στοιχεία εμφαντικά το μαρτυρούν:

  • Το τελευταίο τρίμηνο του 2016 το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 0,4%.
  • Η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα κλονίζεται ξανά. Το πρώτο δίμηνο του 2017 είχαμε μετά από καιρό εκροές καταθέσεων 2 δις ευρώ, ενώ τα κόκκινα δάνεια μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου αυξήθηκαν κατά 1,5 δις ευρώ.
  • Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών έκλεισε με έλλειμμα 1,1 δις ευρώ το 2016, έναντι πλεονάσματος 205 εκ ευρώ το 2015.
  • Οι θέσεις μισθωτής εργασίας μειώθηκαν κατά 30.000 τον Ιανουάριο, σημειώνοντας αρνητικό ρεκόρ 15ετίας.
  • Τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία «τρέχουν» με ρυθμό 1 δις ευρώ το μήνα και ανέρχονται πλέον σε 115 δις.
  • Μεγάλες ΔΕΚΟ βρίσκονται στα πρόθυρα της κατάρρευσης (ΔΕΗ-ΕΛΤΑ), ενώ άλλες πωλούνται με συμβολικές αξίες όπως η ΤΡΑΙΝΟΣΕ.
  • Μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν με καταιγιστικό ρυθμό (το 2016 είχαμε 7.500 λιγότερες).
  • Στη δευτερογενή αγορά το επιτόκιο του 10ετούς ελληνικού ομολόγου είναι μεγαλύτερο από του Βιετνάμ!

Αυτά είναι τα συγκεκριμένα αποτελέσματα από τις καθυστερήσεις της Κυβέρνησης και από την ανάγκη της να εμφανιστεί ότι «διαπραγματεύεται σκληρά». Οι άνθρωποι είναι αδικαιολόγητοι, εφαρμόζουν το «κόπυ πάστε» του κ. Πολάκη, αντιγράφοντας το 17ωρο διαπραγματευτικό «θρίαμβό τους» του Ιουλίου του 2016.

Αυτή η κατάσταση, όχι μόνο δεν πάει άλλο, αλλά οδηγεί τη χώρα σε απόλυτη οικονομική ασφυξία και τους κατοίκους της μπροστά σε μια άγρια φτωχοποίηση.

Η χώρα χρειάζεται ένα ισχυρό αναπτυξιακό σοκ, που θα προέλθει μόνο μέσα από τον ιδιωτικό τομέα και από μία δημόσια διοίκηση που θα στηρίζει την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις. Σοκ που θα προκαλέσουν οι μειωμένοι φορολογικοί και ασφαλιστικοί συντελεστές, οι μειωμένες δημόσιες δαπάνες, οι ανατρεπτικές μεταρρυθμίσεις και η δραστική μείωση της γραφειοκρατίας στο δημόσιο τομέα. Μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν το δημόσιο να έχει λιγότερες δομές, απλές διαδικασίες και καλύτερο προσωπικό μέσα από μια ουσιαστική αξιολόγηση, αλλά και ανταμοιβή.

Όλα αυτά, σε συνδυασμό με απλοποίηση του συστήματος αδειοδοτήσεων, άνοιγμα των αγορών και επίσπευση των ιδιωτικοποιήσεων, θα στείλουν το σαφές μήνυμα, ότι κάτι αλλάζει ουσιαστικά στην Ελλάδα μετά από 40 χρόνια. Κάτι που μπορεί να την οδηγήσει σε ισχυρή, αλλά στέρεη ανάπτυξη (όχι ανάπτυξη με δανεικά) και φυσικά σε αύξηση της ευημερίας των Ελλήνων πολιτών.

Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη, εγγυάται ένα καλύτερο μέλλον. μέσα από το πρόγραμμά της, μειώνει τις πολλές άσκοπες κρατικές παρεμβάσεις και αυξάνει σημαντικά την κοινωνική και οικονομική ελευθερία των πολιτών, των επαγγελματιών, των επιχειρήσεων των οργανισμών. Ένα ουσιαστικό ρεαλιστικό πρόγραμμα που θα προασπίζει την ελευθερία όλων μας και θα βασίζεται σε ένα κράτος δικαίου.