Η μόνη λύση να αποφεύγονται εθνικές ήττες όπως αυτή στις Πρέσπες

Ιούνιος 24, 2018


Δημοσιεύθηκε Εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής - 24.06.2018

Η κυβέρνηση Καραμανλή το 2008 διαπραγματεύθηκε το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων στο πλαίσιο της ένταξης τους στο ΝΑΤΟ, ακολουθώντας μία εντελώς διαφορετική πορεία και τακτική.

Πρώτον, δημιούργησε τις πολιτικές και κοινωνικές προϋποθέσεις για να χαραχθεί ένα ενιαίο εθνικό μέτωπο. Σε συνθήκες συναίνεσης βρήκε έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή με τις δυνάμεις της μείζονος αντιπολίτευσης και την κοινωνία.

Δεύτερον, χωρίς περιττή δημοσιότητα και ανέξοδο πατριωτισμό ενημέρωσε τον πολιτικό κόσμο της χώρας και τους διαμορφωτές τις κοινής γνώμης για τις επιλογές που είχαμε μπροστά μας και κυρίως για τα υπέρ και τα κατά που συνεπάγονται αυτές οι επιλογές.

Τρίτον στο πλαίσιο της εθνικής συνεννόησης, διαμόρφωσε την ελληνικές θέσεις και το πλαίσιο διαπραγμάτευσης. Δεν συνέδεσε το ζήτημα των Σκοπίων με άλλα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.

Τέταρτον, υποστήριξε την εθνική γραμμή με αποφασιστικότητα μέχρι τέλους παρά τις διεθνείς πιέσεις, όντας έτοιμη να επωμιστεί και το οποιοδήποτε κόστος.

Έτσι καταλήξαμε στην εθνική γραμμή του Βουκουρεστίου: σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό ergaomnes, αλλαγές στο Σύνταγμα στα ζητήματα αλυτρωτισμού και διεκδικήσεων που προσβάλουν την περηφάνια όχι μόνο των Μακεδόνων, αλλά όλων των Ελλήνων.

Η σημερινή κυβέρνηση έφθασε στη συμφωνία των Πρεσπών ακολουθώντας τον δικό της δρόμο.

Πρώτον, πολιτεύθηκε μόνη της. Δεν διαμόρφωσε κανένα εθνικό πλαίσιο, καμία εθνική στρατηγική με τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις.

Δεύτερον, η κυβέρνηση διαπραγματεύθηκε διχασμένη στο εσωτερικό της. Στην ουσία η διαπραγμάτευση έγινε από τον κυβερνητικό ΣΥΡΙΖΑ, με τους ΑΝΕΛ να καταγγέλλουν, αλλά να στηρίζουν!

Τρίτον, καθ’ όλη τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης η κυβέρνηση ενημέρωνε τα πολιτικά κόμματα και την κοινή γνώμη με διαρροές.  Αρκέστηκε σε ένα τυπικό κάλεσμα προς τους αρχηγούς των κομμάτων όταν η διαπραγμάτευση ήταν στο τέλος της.

Τέταρτον, δεν προετοίμασε την κοινή γνώμη για τις επιλογές που είχε και την προτεινόμενη λύση. Όταν είδε ότι η πολιτική της έβγαλε τον κόσμο στους δρόμους, επέλεξε τον διχασμό και την σύγκρουση, κατηγορώντας την πλειοψηφία της κοινωνίας ως εθνικιστική και μισαλλόδοξη.

Αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ είναι η συμφωνία των Πρεσπών που αποτελεί μεγάλη υποχώρηση από το κεκτημένο του Βουκουρεστίου.  Η κυβέρνηση παραχώρησε στους Σκοπιανούς τη δυνατότητα να δηλώνουν «Μακεδόνες» και να ισχυρίζονται ότι μιλούν τη «μακεδονική» γλώσσα, κάτι που καμία ελληνική Κυβέρνηση δεν δέχθηκε στο παρελθόν και που αποτελεί την επιτομή του αλυτρωτισμού.

Η Νέα Δημοκρατία δια του Προέδρου της Κυριάκου Μητσοτάκη εδώ και πολλούς μήνες είχε προτείνει την σύσταση μόνιμου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, για θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας. Ενός συμβουλίου που θα διασφάλιζε συνέχεια, σταθερότητα και εθνική ομοψυχία στα ζητήματα των διεθνών σχέσεων της χώρας. Η επίλυση των εθνικών μας ζητημάτων απαιτεί αρραγές εθνικό μέτωπο, κλίμα εμπιστοσύνης και συνεργασίας των πολιτικών δυνάμεων, σταθερή γραμμή και πολιτική διάρκειας, με σεβασμό στις εθνικές ευαισθησίες. Αν είναι υιοθετηθεί η πρόταση αυτή, σίγουρα πολλά θα είχαν αποφθεχθεί.

Η συμφωνία Τσίπρα – Κοτζιά είναι μία  κακή συμφωνία που παράγει τετελεσμένα για την χώρα. Είναι εθνική ήττα.