Ο κρατισμός πρέπει να ξεριζωθεί

Δεκέμβριος 16, 2018


Δημοσιεύθηκε Εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής - 16.12.2018

Τα αίτια της κρίσης έχουν αναλυθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια. Βασικά είναι τρία, τα οποία επιγραμματικά τα αναφέρω:

 

Δημοσιονομικά ελλείμματα: Το κράτος κατανάλωνε περισσότερα από όσα εισέπραττε. Μεγάλωνε διαρκώς με ανούσιες παρεμβάσεις στην οικονομία και την κοινωνία. Τη διαφορά εσόδων, εξόδων του, την κάλυπτε με δανεικά. Ενδεικτικά, την περίοδο 2000 – 2012, ο νέος δανεισμός, εκτός δηλαδή του δανεισμού που χρηματοδοτούσε τα τοκοχρεολύσια, ανήλθε σε 115 δισ. ευρώ! Κάποια στιγμή οι αγορές σταμάτησαν να μας δανείζουν και η χώρα βρέθηκε ένα βήμα πριν τη χρεοκοπία.

 

Συνταξιοδοτικό: Το συνταξιοδοτικό μας σύστημα, δεν έλαβε υπόψη του τις δημογραφικές εξελίξεις με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής και την πτώση της γονιμότητας, αλλά ούτε τις αλλαγές στο εργασιακό περιβάλλον. Επίσης οι παροχές σε συντάξεις και τα χαμηλά όρια συνταξιοδότησης, ήταν «όπλα» στα χέρια του πολιτικού συστήματος για εκμαυλισμό των ψηφοφόρων. Συντάξεις κάτω των 50 ετών, ποσοστά αναπλήρωσης που σε κάποιες περιπτώσεις υπερέβαιναν το 100%, οδήγησαν σε νομοθετημένες δεσμεύσεις του κράτους προς τους πολίτες, οι οποίες όταν ήρθε η ώρα, δεν υπήρχαν τα χρήματα να καλυφθούν, ούτε φυσικά οι δανειστές ήταν πρόθυμοι να μας χορηγήσουν δάνεια για να παρέχουμε συντάξεις. Έτσι το συνταξιοδοτικό μας ήρθε σε αδιέξοδο με φυσικό επακόλουθο τη μείωση των συντάξεων και την αύξηση των εισφορών. Η μείωση των συντάξεων καθιστά όμηρο των εξελίξεων των συνταξιούχο, αλλά και η αύξηση των εισφορών, καθιστά όμηρο το νέο εργαζόμενο.

Έλλειμμα στο ισοζύγιο αγαθών και υπηρεσιών: Το 2007 το έλλειμμα αυτό ανήλθε σε 30,5 δισ. ευρώ! Τεράστιο μέγεθος. Η χώρα έχασε τη δυνατότητά της να παράγει ανταγωνιστικά προϊόντα και υπηρεσίες, με αποτέλεσμα τα δανεικά που λάμβανε από τις ξένες αγοράς, να τα επιστρέφει ξανά σε αυτές για να αγοράζει προϊόντα. Είναι προφανές ότι τα χρήματα αυτά έλλειπαν κάθε χρόνο από την εγχώρια αγορά, μειώνοντας το ΑΕΠ. Η επιχειρηματικότητα στη χώρα, έπαψε να καινοτομεί, έπαψε να είναι ανταγωνιστική και περιοριζόταν στην κάλυψη των κρατικών δαπανών, μια κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα.

 

Και τα τρία προβλήματα έχουν ως βασική αιτία τον κρατισμό. Η αριστερά μπορεί να μην κυβέρνησε τη χώρα μέχρι το 2015, όμως η ιδεολογία της εφαρμοζόταν σταθερά στη χώρα, ιδιαίτερα μετά το 1981, με μικρές περιόδους ανάσχεσης, όπως την περίοδο 1990 – 1993.

 

Η συνέχιση ή η ανοχή στον κρατισμό, σήμερα ισοδυναμεί με καταστροφή. Η χώρα δεν έχει μπει σε σοβαρή τροχιά ανάπτυξης, αδυνατεί να βγει στις αγορές για να ανακυκλώσει τα δάνειά της με φθηνό δανεισμό και επίκειται η συνταξιοδότηση μεγάλου κύματος συνταξιούχων τα επόμενα χρόνια.

 

Η χώρα πρέπει το ταχύτερο να προσελκύσει νέες επενδύσεις, μάλιστα σε ένα δυσκολότερο παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον, από ότι η τελευταία τετραετία που δυστυχώς πήγε χαμένη. Η προσέλκυση επενδύσεων παραγωγικών, που θα αυξήσουν την εξωστρέφεια της οικονομίας, προσκρούει σήμερα στον κρατισμό. Προσκρούει στο μεγάλο, σπάταλο κράτος, που έχει τεράστια γραφειοκρατία που εμποδίζει τις επενδύσεις και επιβαρύνει σημαντικά επιχειρήσεις, εργοδότες, εργαζομένους και νοικοκυριά.

 

Η σειρά των πραγμάτων είναι απλή. Ξερίζωμα του κρατισμού με εμφανή και ισχυρό τρόπο. Που θα τον καταλάβουν οι πάντες. Που θα φέρει θετικό σοκ στη μείωση της γραφειοκρατίας και τη μείωση της φορολογίας. Μόνο έτσι θα έρθουν σοβαρές, μεγάλες και πολλές επενδύσεις. Μόνο έτσι να αυξηθεί ο εθνικός πλούτος ξανά, μόνο έτσι θα ξεκοκκινήσουν τα κόκκινα δάνεια, θα αυξηθεί η ρευστότητα των τραπεζών, θα δημιουργηθούν νέες δουλειές, θα εισέλθουν νέες εισφορές στο συνταξιοδοτικό.

 

Αυτή είναι η δουλειά της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη και αυτή τη δουλειά όπως φάνηκε στο 12ομας συνέδριο, είμαστε έτοιμοι να την αναλάβουμε. Η Ελλάδα μπορεί ξανά και εμείς ξεριζώνοντας τον κρατισμό, θα την κάνουμε να τα καραφέρει.