Ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, κανένα παιδί εκτός παιδικών σταθμών

Ιούνιος 10, 2018


Δημοσιεύθηκε Εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής - 10.06.2018

Η κρίση διόγκωσε τις κοινωνικές ανισότητες σε όλο τον κόσμο. Στη χώρα μας δεν έκανε μόνο αυτό. Έφερε στην επιφάνεια όλες τις παθογένειες της κοινωνικής πολιτικής που για δεκαετίες εφαρμοζόταν. Και δεν ήταν άλλη από μία κατακερματισμένη επιδοματική πολιτική, μεγάλων δαπανών και χαμηλής αποτελεσματικότητας. Μία πολιτική που αφήνει έξω αρκετούς από τους πραγματικά αδύναμους. Μακροχρόνια άνεργοι, κοινωνικά αποκλεισμένοι, δεν εκπροσωπούνται. Η φωνή τους δεν ακούγεται. Δεν πιέζουν το πολιτικό σύστημα, δεν απεργούν. Ουσιαστικά βρίσκονται εκτός παιχνιδιού, με ότι αυτό συνεπάγεται. Οργή και αγανάκτηση, αποστροφή από την πολιτική διαδικασία, αποδοχή μαγικών λύσεων και ψεμάτων που οδηγούν με τη σειρά τους σε νέα απογοήτευση και νέα αδιέξοδα. Ένας φαύλος κύκλος που πρέπει να σπάσει.

Η απάντηση στη φτώχεια και στον κοινωνικό αποκλεισμό σε μία κοινωνία σε κρίση είναι η ανάπτυξη και η αύξηση του πλούτου. Η παροχή περισσότερων ευκαιριών για τους πιο αδύνατους να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους. Η στήριξη στους νέους ανθρώπους να δημιουργήσουν. Ας μην γελιόμαστε. Ακόμα και το καλύτερο σύστημα κοινωνικής προστασίας δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί και να λειτουργήσει σε μία οικονομία που υπολειτουργεί και δεν παράγει. Με μισθούς των 360 ευρώ, το κοινωνικό μας σύστημα θα ανακυκλώνει την φτώχεια. Επενδύσεις και νέες δουλειές, νέες ευκαιρίες για τους πιο αδύναμους, αυτή είναι η βιώσιμη λύση και το μονοπάτι που πρέπει να ακολουθήσουμε.

Μέχρι να φτάσουμε όμως εκεί χρειαζόμαστε μία νέα σύγχρονη και αποτελεσματική αντίληψη για την αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων. Οι πόροι που έχουμε στη διάθεσή μας δεν είναι ανεξάντλητοι. Για αυτό απαιτούνται όχι κατακερματισμένες και αποσπασματικές πολιτικές. Χρειάζεται πολιτικές που θα συνδυάζουν την συνεργασία του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, πολιτικές που θα δίνουν την δυνατότητα επιλογής στους δικαιούχους,  παρέχοντας ένα ολοκληρωμένο δίχτυ κοινωνικής προστασίας στους πιο αδύναμους. Απαιτούνται φιλελεύθερες πολιτικές.

Δύο τέτοιες ενδεικτικές παρεμβάσεις που διαμορφώσαμε στη Νέα Δημοκρατία είναι το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα και η πολιτική για τους Βρεφονηπιακούς Σταθμούς.

Η πολιτική του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος εφαρμόζεται εδώ και χρόνια σε χώρες με υψηλούς βαθμούς οικονομικής ελευθερίας, με μεγάλη αποτελεσματικότητα. Είχε αρχίσει να εφαρμόζεται πιλοτικά στη χώρα μας μέσω των Περιφερειών στο τέλος του 2014. Η σημερινή κυβέρνηση σταμάτησε το πρόγραμμα για να το ξαναρχίσει με δύο χρόνια καθυστέρηση, υπό την πίεση της Τρόικας, με μειωμένο προϋπολογισμό 750 εκ. ευρώ και νέα κριτήρια που περιορίζουν τους δικαιούχους. Η Νέα Δημοκρατία στην πρότασή της προβλέπει δαπάνη 1 δις ευρώ, ώστε να καλύπτεται ο στόχος το 0,5% περίπου του Α.Ε.Π. να διατίθεται στο Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.

Σήμερα πολλά παιδιά βρίσκονται εκτός Παιδικών Σταθμών, καθώς οι θέσεις δεν επαρκούν με τους γονείς τους να βρίσκονται πραγματικά σε αδιέξοδο. Αδιαπραγμάτευτη δέσμευσή μας είναι κανένα παιδί να μην μείνει εκτός των Παιδικών Σταθμών. Αυτό θα το πετύχουμε διευρύνοντας τις ευκαιρίες, δίνοντας στην πράξη την δυνατότητα της επιλογής στους γονείς. Για όσα παιδιά δεν βρίσκουν θέση σε δημοτικές δομές, προβλέπουμε την παροχή, με εισοδηματικά κριτήρια, κουπονιών ύψους 180 ευρώ τον μήνα στην οικογένεια για να επιλέξει τον ιδιωτικό σταθμό της αρεσκείας της. Εφαρμόζοντας στην πράξη φιλελεύθερες πολιτικές, εντάσσουμε στο σύστημα τον ιδιωτικό τομέα,  διευρύνοντας τις κοινωνικές υποδομές.

Πιστεύουμε ότι Ελευθερία και Αλληλεγγύη, είναι δύο παράλληλες αρχές που ενισχύουν στην κοινωνική συνοχή. Η Ελευθερία δίνει κίνητρα για παραγωγή, που αυτή με τη σειρά της μειώνει τους αδύναμους και παράγει πόρους για Αλληλεγγύη στους πραγματικά αναξιοπαθούντες συμπολίτες μας.

Η αύξηση του πλούτου είναι η απάντηση στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.