Άλλο Δημόσιο για ανταγωνιστική οικονομία

Φεβρουάριος 10, 2019


Δημοσιεύθηκε Εφημερίδα Ελεύερος Τύπος - 10.2.2019

Το στοίχημα που καλείται να κερδίσει η χώρα μας είναι να αυξήσει τον εθνικό της πλούτο (ΑΕΠ), ώστε έτσι να αυξηθεί και η ευημερία των πολιτών. Η αύξηση του εθνικού πλούτου περνά μέσα από την εξωστρέφεια της οικονομίας, μέσα από το πόσο ανταγωνιστική είναι στο διεθνές περιβάλλον. Αν τα προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα είναι ποιοτικά και σε λογικές τιμές, τότε θα προτιμηθούν από τους ξένους καταναλωτές έναντι προϊόντων που παράγονται σε άλλες χώρες. Αν οι τουριστικές μας υπηρεσίες παρέχονται αποτελεσματικά, ποιοτικά, σε προσιτές τιμές σε σχέση με τον τουριστικό μας ανταγωνισμό, τότε περισσότεροι τουρίστες θα προτιμήσουν την Ελλάδα για διακοπές, αναψυχή και τουρισμό και περισσότερα ευρώ θα έλθουν στην ελληνική οικονομία.

 

Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας περνά μεταξύ άλλων και μέσα από την ανταγωνιστικότητα του δημοσίου. Ένα δημόσιο που θέλει πολλούς φόρους να λειτουργήσει και να χρηματοδοτήσει τις δαπάνες του, επιβαρύνει τις επιχειρήσεις και μειώνει την ανταγωνιστικότητά τους. Ένα δημόσιο γραφειοκρατικό, με πολλούς και αντικρουόμενους νόμους, που ταλαιπωρεί πολίτες και επιχειρήσεις, όπως το σημερινό ελληνικό δημόσιο, μειώνει την ανταγωνιστικότητα της εξαγωγικής μας βιομηχανίας.

 

Είναι πεποίθησή μου, ότι με το σημερινό δημόσιο και τη νοοτροπία του, η χώρα δεν μπορεί να πάει πουθενά. Το δημόσιο που φορολογεί άγρια την επιχειρηματικότητα και τους πολίτες για να συντηρεί τη γραφειοκρατία του και το ρόλο του στα πρότυπα της δεκαετίας του 80, μας πάει πίσω, μας οδηγεί στην καταστροφή. Το ελληνικό δημόσιο παραμένει στάσιμο, διατηρώντας τις αγκυλώσεις που είχε εδώ και 40 χρόνια. Την ίδια στιγμή όμως, τα δημόσια των άλλων χωρών, κάνουν ότι μπορούν για να εκσυγχρονιστούν και να βοηθήσουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων που εξυπηρετούν. Το παράδειγμα της Εσθονίας, δεν είναι το μόνο, είναι όμως εμβληματικό.

 

Η χώρα θέλει άμεσα ένα άλλο δημόσιο και η Νέα Δημοκρατία ως επόμενη Κυβέρνηση είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει.

 

Θέλουμε ένα δημόσιο με λιγότερες δομές, με λιγότερα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με λιγότερες δημόσιες επιχειρήσεις. Θέλουμε ένα δημόσιο πιο περιορισμένο, με λιγότερο ρόλο στην κοινωνική και οικονομική μας ζωή, θέλουμε ένα δημόσιο που θα μας αφήνει περισσότερη ελευθερία να παράξουμε, να δημιουργήσουμε, να καινοτομήσουμε. Θέλουμε ένα δημόσιο με καλύτερους δημοσίους υπαλλήλους, που όμως θα τους μειώσει τη γραφειοκρατία και μαζί με την εκπαίδευση που θα τους παρέχει, θα τους κάνει πιο παραγωγικούς. Θέλουμε ένα δημόσιο που θα καταγράψει τις ανάγκες του με βάση το νέο του ρόλο και που θα καλύψει αυτές τις ανάγκες μέσα από ένα διαρκές, ευέλικτο σύστημα κινητικότητας.

 

Προσωπικά πιστεύω ότι μέχρι να γίνουν όλα αυτά, οι προσλήψεις πρέπει να παγώσουν. Και φυσικά να αξιολογούμε αν μια δραστηριότητα που θα παρέχει το δημόσιο, πρέπει να εκτελεί το ίδιο την παροχή αυτή. Νομίζω ότι υπάρχουν πολλά παραδείγματα που η συνεργασία του δημοσίου με τον ιδιωτικό τομέα, θα είναι σαφώς αποδοτικότερη και με χαμηλότερο κόστος για αυτόν που πληρώνει, δηλαδή για τον πολίτη.

 

Τέλος, και εδώ εκφράζω καθαρά προσωπική άποψη, πρέπει να επανεξετάσουμε στις προσλήψεις από εδώ και πέρα, τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Αυτή κατά τη γνώμη μου έχει δημιουργήσει τη στάσιμη δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία που σκοπό έχει τη διατήρηση των προνομίων του δημοσίου και όχι την εξυπηρέτηση των πολιτών. Παράλληλα βέβαια μέσα από ένα σαφές πλαίσιο στόχων και αξιολόγησης, πρέπει επιτέλους στο δημόσιο να εφαρμοστεί ένα σύστημα αμοιβών και ποινών, όπως υπάρχει στον ιδιωτικό τομέα σε όλο τον κόσμο.

 

Πρέπει να καταλάβουμε ότι μόνο μέσα από ένα ανταγωνιστικό δημόσιο θα φτιάξουμε ανταγωνιστική οικονομία και ανταγωνιστικές επιχειρήσεις που θα πωλούν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους στις διεθνείς αγορές και έτσι θα αυξάνουν τον εθνικό μας πλούτο και την ευημερία των Ελλήνων πολιτών.