Στην πράξη δεν είναι ούτε εξωδικαστικός ούτε συμβιβασμός

Απρίλιος 22, 2018


Δημοσιεύθηκε Εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής 22.04.18

Όταν τον Απρίλιο του 2017 η Νέα Δημοκρατία καταψήφιζε στην Βουλή το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό αναδεικνύοντας τις γραφειοκρατικές διατάξεις, την ανεπάρκεια και την αδυναμία εφαρμογής του, πολλοί κατηγόρησαν την αξιωματική αντιπολίτευση για ανεύθυνη στάση. Μετά από ένα χρόνο οι εξελίξεις την δικαιώνουν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ, αφού ως αντιπολίτευση μοίραζαν φρούδες ελπίδες στην αγορά για σεισάχθεια και κούρεμα δανείων, κατάφεραν τελικά ως Κυβέρνηση με σημαντική καθυστέρηση και μέσα από αντιφάσεις και πισωγυρίσματα να καταθέσουν και να ψηφίσουν τον εξωδικαστικό συμβιβασμό. Ο τότε Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Παπαδημητρίου είχε δηλώσει ότι «τη διαδικασία μπορούν να την αξιοποιήσουν εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις για να μπει τέλος στην υπερχρέωση της οικονομικής κρίσης των τελευταίων ετών». Μάλιστα, η κυβέρνηση είχε πολυδιαφημίσει το μηχανισμό, υποσχόμενη ότι θα δώσει οικονομική ανάσα στους Έλληνες επιχειρηματίες που αγωνιούν να ρυθμίσουν τα χρέη τους.

Δυστυχώς για τους ενδιαφερόμενους, κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ.

Σήμερα, ένα χρόνο μετά ο εξωδικαστικός συμβιβασμός έχει αποτύχει πανηγυρικά. Στην ηλεκτρονική πλατφόρμα έχουν κατατεθεί αιτήσεις από 27.000 επιχειρήσεις. Η διαδικασία προχωρά με ρυθμό χελώνας, με αποτέλεσμα να έχουν ολοκληρώσει την απαιτούμενη διαδικασία μόλις 700 επιχειρήσεις και να έχουν ρυθμίσει τις οφειλές τους 23, οι οποίες κατά κανόνα αφορούσαν ρύθμιση με ένα τραπεζικό πιστωτή! Οι πολύ αργοί ρυθμοί, οι πολύπλοκες γραφειοκρατικές διατάξεις, τα διαρκή προσκόμματα και τα αποτρεπτικά κριτήρια, οδηγούν τελικά τις επιχειρήσεις στα δικαστήρια.

Ο εξωδικαστικός συμβιβασμός δεν είναι ούτε εξωδικαστικός ούτε συμβιβασμός. Είναι μία διαρκής ταλαιπωρία για τους ανθρώπους της αγοράς. Ακόμα και ο  Ειδικός Γραμματέας Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους κ. Φώτης Κουρμούσης τη χαρακτήρισε ως «πραγματικό μαρτύριο για ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρήσεις».

Για να πετύχει, ο εξωδικαστικός συμβιβασμός πρέπει να τηρούνται τρεις  προϋποθέσεις: Πρώτον,  να επικεντρώνεται στις περιπτώσεις που δεν καλύπτονται από τα υφιστάμενα εργαλεία, δηλαδή να παρέχει λύσεις όπου η εξυγίανση δεν δικαιολογείται λόγω καθυστέρησης και κόστους, ενώ η αναγκαστική εκτέλεση θα διέκοπτε μια βιώσιμη δραστηριότητα. Δεύτερον, να διασφαλίζει τη συμμετοχή των σημαντικών πιστωτών και τρίτον να δίνει άμεσα λύση καθώς η μάχη με το χρόνο είναι το ζητούμενο.

Σε αυτές τις προϋποθέσεις στηρίζεται και η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας που απέρριψε η κυβέρνηση. Μία πρόταση που βασίζεται σε μια απλή αρχή. Το ποσοστό μείωσης και ρύθμισης της οφειλής που θα προτείνει η τράπεζα, να συμπαρασύρει το δημόσιο και τον ΕΦΚΑ, χωρίς τη συμμετοχή τρίτων πιστωτών. Μια πρόταση που υιοθετεί αυτοματοποιημένες και ηλεκτρονικές διαδικασίες που θα διευκολύνει επιχειρήσεις και επαγγελματίες να ρυθμίσουν τα χρέη τους. Με την δημιουργία πλατφόρμας όπου που θα συγκεντρώνονται στοιχεία οφειλών μόνο σε τράπεζες, δημόσιο και ταμεία, χωρίς τη συμμετοχή της υπόλοιπης αγοράς.

Ένας νόμος δεν κρίνεται από τις προθέσεις του, αλλά από τα αποτελέσματά του. Και τα αποτελέσματα του νόμου της κυβέρνησης για τον «εξωδικαστικό συμβιβασμό» είναι απογοητευτικά και μάλιστα σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης που τώρα απαιτείται περισσότερο παρά ποτέ η ύπαρξη αυτού του εργαλείου για να δώσει ανάσα στην αγορά και να ωθήσει επιχειρήσεις να παράξουν ξανά απρόσκοπτα.

Σήμερα, το ισχύον σύστημα δεν επιλύει το πρόβλημα. Αντιθέτως, δυσχεραίνει τις διαπραγματεύσεις των οφειλετών με τους πιστωτές τους. Το μόνο που πετυχαίνει είναι να δυσκολέψει ακόμα περισσότερο την ταλαιπωρημένη αγορά και τις βιώσιμες επιχειρήσεις που χρειάζονται στήριξη. Το μόνο που καταφέρνει, είναι να κρατά εγκλωβισμένο τον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας που μετά από μια λογική και αναγκαία ρύθμιση, θα μπορούσε να συμβάλει αναπτυξιακά στην οικονομία.