Πινγκ Πονγκ με το αζημίωτο παίζουν οι φορείς του δημοσίου με τα ευρώ των πολιτών!!

Δεκέμβριος 1, 2015


Δημοσιεύθηκε www.capital.gr

Η άσκοπη κυκλοφορία των ευρώ μεταξύ των φορέων του Δημοσίου, θυμίζει πινγκ πονγκ, με πολλούς παίκτες μάλιστα!!! Δυστυχώς όμως με το αζημίωτο, σε βάρος όπως πάντα των φορολογουμένων.

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά στο ακόλουθο παράδειγμα που αφορά το σημερινό τρόπο χρηματοδότησης των Δήμων:

* Δίνει ο πολίτης τα ευρώ του στην εφορία για τον ΕΝΦΙΑ (αφού βέβαια χαθούν εργατοώρες σε πολλά επίπεδα για τον τελικό υπολογισμό του ποσού της επιβάρυνσης, καθώς και της παρακολούθησης της πλήρους καταβολής του ποσού για κάθε φορολογούμενο).

* Τα ευρώ στη συνέχεια πάνε σε λογαριασμό του δημοσίου, όπου εκεί το λόγο έχει το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Κάνει κάθε φορά τις απαραίτητες εγγραφές στα έσοδα, παρακολουθεί τις εισπράξεις, κάνει τις απαιτούμενες ενημερώσεις στον προϋπολογισμό.

* Στη συνέχεια το μπαλάκι πάει στο Υπουργείο Οικονομικών. Αυτό καταρτίζει τον κρατικό προϋπολογισμό, τον παρακολουθεί και κατανέμει στα Υπουργεία, τα ευρώ που κατατέθηκαν από το συγκεκριμένο πολίτη.

* Τα ευρώ που παρακολουθούμε, μέσα από την κατανομή του Υπουργείου Οικονομικών, ας υποθέσουμε ότι όλα πάνε στο Υπουργείο των Εσωτερικών. Το εν λόγω Υπουργείο θα τα εγγράψει στο δικό του προϋπολογισμό, θα τα παρακολουθεί και στη συνέχεια θα τα κατανείμει στους Δήμους της χώρας μέσω της ετήσιας τακτικής επιχορήγησης, κάνοντας τις αντίστοιχες εγγραφές και βγάζοντας τις αντίστοιχες διοικητικές αποφάσεις.

* Τα ευρώ αυτά μεταφέρονται από την Τράπεζα της Ελλάδος στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και από εκεί, με την υποστήριξη πάντα της απαιτούμενης γραφειοκρατίας, δίνονται στο Δήμο όπου κατοικεί ο πολίτης που αρχικά τα πλήρωσε στην εφορία.

Όλα αυτά που συνοπτικά παρουσιάστηκαν, έχουν γραφειοκρατία και απασχολούν πάρα πολλούς δημοσίους υπαλλήλους. Θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, αν το ποσό της φορολόγησης των πολιτών για τα ακίνητα, ήταν φόρος απευθείας στους Δήμους και μάλιστα φόρος που θα μπορούσε να καταβάλλεται κάθε δίμηνο μέσω της ΔΕΗ, όπως ισχύει σήμερα για τον ΤΑΠ.

Τότε τα ευρώ δεν θα ήταν μπαλάκια του πινγκ πονγκ μεταξύ των φορέων του Δημοσίου, αντιθέτως πολύ απλά, ο δημότης θα πλήρωνε απευθείας το φόρο του στον Δήμο της κατοικίας του.

Επίσης μόνο από αυτή την κίνηση το κόστος των λειτουργικών δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού θα μειωνόταν άμεσα κατά 3 δισ. ευρώ και έμμεσα με το κόστος παρακολούθησης όλων αυτών των διαδικασιών, συνολικά δηλαδή θα είχαμε μείωση σε ποσοστό ίσως και πάνω από 10% σε σχέση με τον τρέχοντα προϋπολογισμό.

Τέλος ενδιαφέρον θα είχε να υπολογιστεί τελικά, ποιο είναι το μέρος από το ευρώ που καταθέτει αρχικά ο πολίτης που τελικά ΔΕΝ φτάνει στο Δήμο. Πολύ φοβούμαι ότι ξεπερνά το 30%. Άρα λιγότερα από 70 λεπτά φτάνουν τελικά από τον πολίτη στο ταμείο του Δήμου του. Τα υπόλοιπα 30 λεπτά που πλήρωσε παραπάνω ο φορολογούμενος τα «τρώει» ο αδηφάγος δημόσιος τομέας και η γραφειοκρατία της ελληνικής δημόσιας διοίκησης.


Αφήστε μια απάντηση