Παιδεία: Ανάγκη για αέρα ελευθερίας και όχι άλματα στο παρελθόν

Ιανουάριος 13, 2018


Δημοσιεύθηκε Εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος - 13.1.2018

Η επένδυση στη γνώση, στη μάθηση, στην καινοτομία, σχετίζονται άμεσα με την ευημερία, την παραγωγή πλούτου, την ποιότητα ζωής. Πόσο μάλλον σήμερα μέσα σε ένα παγκοσμιοποιημένο και άκρως ανταγωνιστικό κόσμο.

Σε ανοικτές κοινωνίες και αγορές τα εθνικά σύνορα υποχωρούν. Πληροφορίες, άνθρωποι, προϊόντα, υπηρεσίες, κεφάλαια κινούνται με μεγάλες ταχύτητες. Η δύναμη της τεχνολογίας συνδέει όλο και περισσότερους.

Ειδικότερα στο χώρο της εκπαίδευσης πανεπιστήμια από όλο τον κόσμο συμμετέχουν σε έναν άτυπο αγώνα κατάκτησης του μέλλοντος. Φοιτητές και εκπαιδευτικό προσωπικό μετακινούνται διαρκώς, αναζητώντας  απαντήσεις στις προκλήσεις του αύριο.

Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν κρατικά και μη κρατικά πανεπιστήμια. Υπάρχουν δημόσια πανεπιστήμια όπου οι πλούσιοι πληρώνουν δίδακτρα, ιδιωτικά όπου οι φτωχότεροι δεν πληρώνουν, εκμεταλλευόμενοι τις τεράστιες περιουσίες των ιδρυμάτων αυτών και τις υποτροφίες που παρέχουν. Κρατικά και μη κρατικά πανεπιστήμια συνεργάζονται μεταξύ τους, σε κοινά διατμηματικά προγράμματα σπουδών και σε κοινά ερευνητικά προγράμματα. Όλες οι χώρες εκσυγχρονίζουν τις τεχνολογικές τους υποδομές παρέχουν αυτονομία στα πανεπιστήμιά τους και αυτά λειτουργούν με εξωστρέφεια δημιουργώντας ξενόγλωσσα τμήματα για να προσελκύσουν τους καλύτερους από όλον τον κόσμο.

Ερευνητικά κέντρα συνεργάζονται με πανεπιστήμια και με την αγορά συγκροτώντας συνέργιες, συστάδες (clusters) επιχειρήσεων. Έτσι, τα πανεπιστήμια συνδέονται με την παραγωγή και την πραγματική οικονομία, αποκτούν πόρους, διευρύνουν υποτροφίες και παροχές τους στην εκπαιδευτική κοινότητα, ενώ οι επιχειρήσεις αποκτούν πρόσβαση σε πληροφόρηση, οικονομικά κεφάλαια, καινοτομία, φήμη και διεθνοποίηση.

Όλα αυτά αφορούν τον πολιτισμένο κόσμο εκτός της χώρας μας. Η κυβέρνηση με την πολιτική της σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης κάνει ένα μεγάλο άλμα προς τα πίσω και πιο συγκεκριμένα στο δεκαετία του ογδόντα: επαναφορά ασύλου, αιώνιων φοιτητών, συνδιοίκηση με τις συντεχνίες, κρατικός συγκεντρωτισμός, εξαγγελίες προεκλογικού χαρακτήρα για ίδρυση νέων σχολών, μετατροπή των ΤΕΙ σε ΑΕΙ, κατάργηση των πανελληνίων, χωρίς μελέτη, διάλογο και σχέδιο. Όλα αυτά μακριά από τις ανάγκες της κοινωνίας, μακριά από ότι συμβαίνει στον πολιτισμένο κόσμο.

Επίσης στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση η ίδια εικόνα. Σχολεία υποβαθμισμένα, αποκομμένα από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Μη αξιολόγηση εκπαιδευτικών, κατάργηση των πρότυπων σχολείων, κατάργηση εκπαιδευτικών εκδρομών στο εξωτερικό κα.

Σε αυτή την εικόνα της κρατικά καθοδηγούμενης εκπαίδευσης (σε όλες τις βαθμίδες) και αποκομμένης από τον έξω κόσμο και τις ανάγκες της αγοράς εργασίας, που οδηγεί σε λιγότερη προσπάθεια, σε ελλείμματα γνώσεων και ανταγωνιστικότητας, εμείς στη Νέα Δημοκρατία απαντάμε με μια λέξη: Ελευθερία.

Η επέκταση της γραμμής της γνώσης, επεκτείνει τη γραμμή της ευημερίας. Και η χώρα μας έχει όλα τα εχέγγυα για να μετατρέψει την εκπαίδευσή της σε συγκριτικό της πλεονέκτημα. Τεράστια πολιτιστική κληρονομιά, ιδανικές κλιματολογικές συνθήκες, άριστους καθηγητές σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, καθηγητές που διαπρέπουν στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου.

Αυτό που χρειάζεται είναι να ακολουθήσουμε τις βέλτιστες διεθνείς πρακτικές μακριά από εμμονές και ιδεοληψίες. Αυτό που χρειάζεται είναι αέρας ελευθερίας στην εκπαίδευση, ξερίζωμα του κρατισμού από σχολεία και Πανεπιστήμια, εξωστρέφεια.

Εκτός από τα πολλά πλεονεκτήματα, η χώρα μας αυτή την περίοδο έχει και ένα ακόμα μειονέκτημα. Τη σημερινή κυβέρνηση με τις ιδεολογικές εμμονές της με τον κρατισμό.

Το μέλλον όμως δεν μας περιμένει. Οι υπόλοιπες χώρες προχωρούν και χωρίς εμάς. Είναι στο χέρι μας να κάνουμε ένα ποιοτικό βήμα στο μέλλον, αντί άλματα στο παρελθόν. Είναι στο χέρι μας να ελευθερώσουμε το αλυσοδεμένο με τον κρατισμό εκπαιδευτικό μας σύστημα σε όλες της βαθμίδες της εκπαίδευσης.