Νέο Ασφαλιστικό – ΕΦΚΑ: Χάνει η μάνα το παιδί…

Ιανουάριος 19, 2017


Δημοσιεύθηκε www.capital.gr

Απλότητα, σαφήνεια, λιγότερες διαδικασίες, λιγότερη γραφειοκρατία.
Αυτά είναι τα ζητούμενα από το δημόσιο, αυτά υποτίθεται ότι διακηρύττουν και επιδιώκουν όλοι.
Είναι όλα αυτά που δεν τα έχει το νέο ασφαλιστικό. Το οποίο αντίθετα, ρίχνει νερό στο μύλο της ασάφειας, της πολυπλοκότητας και της γραφειοκρατίας.

Πιο συγκεκριμένα:

Εισφορές: Η σύνδεσή τους με το εισόδημα είναι και λάθος αρχής, αλλά και λάθος διαχείρισης.
Λάθος αρχής, διότι οι ασφαλιστικές εισφορές είναι ένα ορισμένο ποσό που πληρώνει ετήσια ο ασφαλισμένος, ώστε να έχει ένα συγκεκριμένο επίπεδο παροχών στο μέλλον, σχετιζόμενο με τα χρήματα που έχει πληρώσει. Οτιδήποτε άλλο, του μειώνει την ελευθερία του. Η κρατική χρηματοδότηση είναι πρόσθετη, είναι αναγκαία, αλλά αυτή πρέπει να χρηματοδοτείται από τη φορολογία και εκεί η πολιτεία έχει ήδη μηχανισμό επιβολής υψηλότερων φόρων μέσω κλιμακωτών φορολογικών συντελεστών.
Λάθος διαχειριστικό που θα επιτείνει με βεβαιότητα δύο από τα βασικότερα προβλήματα της χώρας μας:

α) Την φοροαποφυγή και την εισφοροαποφυγή μαζί, λόγω των ιδιαίτερα υψηλών συντελεστών, που θα δώσουν ένα ακόμα κίνητρο στους φορολογούμενους να αποκρύψουν τα πραγματικά τους εισοδήματα.
β) Την ήδη επιβαρυμένη δικαιοσύνη. Λόγω της ασάφειας υπολογισμού του φορολογητέου εισοδήματος, θα δημιουργηθεί ένας νέος μεγάλος κύκλος δικαστικών διαφορών μεταξύ ΕΦΚΑ και ασφαλισμένων, επιβαρύνοντας την ήδη τραγική κατάσταση των δικαστηρίων. Υποθέτω ότι εντός του 2017 θα δούμε τα πρώτα δικαστήρια για τις διαφορές στον υπολογισμό των εισφορών. Όσοι πάνε στα φορολογικά δικαστήρια για φόρους, άλλοι τόσοι θα πάνε και για εισφορές.

Πέρα από αυτά, που από μόνα τους είναι εξαιρετικά σοβαρά, μια ματιά στον προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ, αποτυπώνει το απόλυτο χάος, το απόλυτο κουβάρι σχέσεων και διαδικασιών της δημόσιας διοίκησης στη χώρα μας.
Εξαρχής όμως, διευκρινίζω ότι η ενοποίηση των ταμείων, είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά δυστυχώς από μόνη της δεν φτάνει.

Εκείνο που αρχικά κάνει μεγάλη εντύπωση, είναι ότι πρώτη φορά βλέπω προϋπολογισμό ελλειμματικό, (1,05 δισ. ευρώ) που να μην προσδιορίζει από που θα καλυφθεί το έλλειμμα!!! Υποθέτουμε ότι θα το καλύψει το κράτος, το οποίο όμως στον προϋπολογισμό του δεν προβλέπει νέο ποσό!!! Ή θα χρηματοδοτηθεί από μείωση κόστους, άρα μείωση συνταξιοδοτικής δαπάνης…

Κατά δεύτερο, ο ΕΦΚΑ, όπως και το ΙΚΑ πριν, εισέπραττε ποσά για άλλους φορείς, τα οποία όμως δεν τα απέδιδε σχεδόν ποτέ!

Το 30% των προϋπολογισμένων εξόδων του ΕΦΚΑ, είναι εισπράξεις υπέρ τρίτων!

Χαρακτηριστική περίπτωση ο ΟΑΕΔ! Ο ΕΦΚΑ προβλέπεται να εισπράξει για λογαριασμό του (που όμως δεν θα του τα αποδώσει όπως κάνει τα τελευταία χρόνια…) ποσό 4,9 δισ., ενώ προβλέπει ότι θα εισπράξει υπέρ ΟΕΚ και υπέρ Εργατικής Εστίας ποσά 272 εκατ. ευρώ και 138 εκατ. ευρώ αντίστοιχα. Το τραγελαφικό είναι ότι αυτοί οι οργανισμοί έχουν καταργηθεί και έχουν ενσωματωθεί στον ΟΑΕΔ από το 2013!! Δεν μπήκαν καν στον κόπο να κάνουν ενοποίηση.

Το μεγαλείο του χάους όμως, έχει και άλλη πτυχή. Οι εισφορές υπέρ ΟΑΕΔ των μισθωτών είναι 6,96%. Αντί να μειώσει η πολιτεία αυτά τα ποσοστά ή αντί να μεταφέρει μέρος τους στις ασφαλιστικές εισφορές, με νόμο (3863, αρ. 42) δίνει τη δυνατότητα στον ασφαλιστικό φορέα που τις εισπράττει να παρακρατά το 30%! αυτών!! Αθήνα Θεσσαλονίκη μέσω Βελιγραδίου…

Έτσι λοιπόν εισπράττονται χρήματα για ΕΟΠΥΥ και ΟΑΕΔ από τον ΕΦΚΑ, λογίζονται, παρακολουθούνται λογιστικά (δεν ξέρω αν διεκδικούνται και δικαστικά…) τα οποία δεν πάνε ποτέ στον τελικό προορισμό τους. Και για να καλυφθούν τα χρηματοδοτικά κενά, υπάρχει σχεδόν πάντα κρατική χρηματοδότηση, είτε στον ΕΟΠΥΥ, είτε στον ΟΑΕΔ, είτε στα Νοσοκομεία. Το γιατί όλα αυτά πρέπει να κάνουν κύκλους, με διοικητικό, γραφειοκρατικό και πραγματικό κόστος, αντί της ευθείας οδού, δεν μπορώ να το κατανοήσω.

Δυστυχώς τα πράγματα στη χώρα δεν πάνε καλά. Το κράτος μας έχει δομηθεί λάθος. Έχει πολλούς άσκοπους φορείς, πολλές άσκοπες διαδικασίες. Έτσι ταλαιπωρεί φορολογούμενους, ασφαλισμένους, υπαλλήλους, δημόσιους και ιδιωτικούς.

Η πάταξη της γραφειοκρατίας, επιβάλει να ξεμπλέξουμε οριστικά με αυτά τα κουβάρια, όπως του ΕΦΚΑ, που περιγράψαμε παραπάνω. Με κλείσιμο οργανισμών, με μηδενισμό ενδοδημόσιωνχρηματικών ροών, με απλές διαδικασίες που θα μειώσουν κόστη και γραφειοκρατία.

Αν δεν τολμήσουμε μεγάλες τομές που θα αλλάξουν όλα όσα ξέραμε μέχρι σήμερα, φοβάμαι ότι τη βάψαμε όλοι μαζί…


Αφήστε μια απάντηση