Απόρροια του κρατισμού η διαφθορά

Αρχική / Uncategorized / Απόρροια του κρατισμού η διαφθορά
Απόρροια του κρατισμού η διαφθορά

Δεν είναι η πρώτη φορά που ζητήματα διαφθοράς ταλανίζουν την πολιτική ζωή του τόπου. Υπαρκτά και ανύπαρκτα σκάνδαλα, μαρτυρίες ανυπόστατες ή όχι,  υπόνοιες και φήμες μαυρίζουν τον δημόσιο βίο. Σε μία κοινωνία που έχει ριζοσπαστικοποιηθεί βίαια σε σύντομο χρονικό διάστημα λόγω κρίσης, που έχει δει το βιοτικό της επίπεδο να υποβαθμίζεται, είναι εύκολο να κυριαρχήσουν κουλτούρες αντισυστημικότητας και αμφισβήτησης των θεσμών. Το «όλοι τα παίρνουν» είναι στα χείλη όλο και περισσότερων τα τελευταία χρόνια και αυτό αποτελεί επικίνδυνη διάβρωση του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.

Η ηθικοπλαστική προσέγγιση του ζητήματος δεν βοηθά και δεν αντιμετωπίζει την ρίζα του κακού. Το επιχείρημα ότι όλοι οι προηγούμενοι ήταν  εκπρόσωποι μιας διεφθαρμένης ελίτ, ενώ οι σημερινοί έχουν το ηθικό πλεονέκτημα μόνο και μόνο επειδή είναι αριστεροί και δεν κυβέρνησαν τα προηγούμενα χρόνια, δεν μπορεί να σταθεί σε μία σοβαρή συζήτηση. Το ζήτημα της διαφθοράς είναι πολύ μεγαλύτερο. Είναι απόρροια του κρατισμού και της γραφειοκρατίας, της τάσης δηλαδή του κράτους να επεκτείνει το μέγεθος και τις αρμοδιότητές του. Όσο περισσότερο κράτος έχουμε τόσο περισσότερες ευκαιρίες έχουν οι κάθε λογής επιτήδειοι και μεσάζοντες να αποκομίζουν παράνομε κέρδη σε βάρος των πολιτών.

Στη βάση αυτή, μία σοβαρή κυβέρνηση αυτό που θα έπρεπε να κάνει είναι να αντιμετωπίσει στη ρίζα του το πρόβλημα: να μειώσει το κράτος και τις δυνατότητες που αυτό παρέχει για παράνομο πλουτισμό μέσω δημόσιου χρήματος και παράλληλα να θωρακίσει θεσμικά τη Δημόσια Διοίκηση απέναντι σε φαινόμενα διαφθοράς με συγκεκριμένες πολιτικές που έχουν εφαρμοσθεί στην πράξη στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Και όλα αυτά σε ένα πλαίσιο μίνιμουμ πολιτικής συναίνεσης με μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Στη Νέα Δημοκρατία, σε ανύποπτο χρόνο, είχαμε επεξεργαστεί και καταθέσει επίσημα δια του Προέδρου μας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη μία δέσμη προτάσεων για την αντιμετώπιση της διαφθοράς στο Δημόσια Διοίκηση, με άξονα την μείωση του κράτους και της γραφειοκρατίας και την εγκαθίδρυση διαφανών μηχανισμών και πρακτικών στη λειτουργία του.

Ενδεικτικά αναφέρω:

  • Τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου και αποτελεσματικού Συστήματος Εσωτερικού Ελέγχου στο δημόσιο τομέα, με βάση τα διεθνή πρότυπα. Σήμερα εσωτερικός έλεγχος στο δημόσιο δεν υπάρχει.
  • Την χρήση της τεχνολογίας έτσι ώστε να απλοποιηθούν οι διοικητικές διαδικασίες, ώστε να γίνεται αυτόματα και απρόσωπα η συνεργασία πολιτών και επιχειρήσεων με το κράτος.
  • Την παροχή κινήτρων στις εταιρίες που επιλέγουν να μην συμμετέχουν σε σχήματα απάτης και διαφθοράς παρέχοντας στοιχεία στις Αρχές για ανάλογε υποθέσεις.
  • Την απόδοση ουσιαστικών πειθαρχικών ευθυνών για τους λειτουργούς και τα στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης, που εμπλέκονται σε υποθέσεις απάτης και διαφθοράς με παράλληλη διασφάλιση της αμεροληψίας, της διαφάνειας και της αποτελεσματικότητας της διαδικασίας.
  • Την ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου και των τεχνικών για τον έλεγχο της διαφανούς χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων βάσει των επιτυχημένων διεθνών πρακτικών.

Η σημερινή κυβέρνηση χρησιμοποιεί τα ζητήματα διαφθοράς ως προπέτασμα καπνού για να αλλάξει την ατζέντα. Δεν την ενδιαφέρει το πρόβλημα, αλλά να δημιουργήσει πρόβλημα στους πολιτικούς της αντιπάλους. Απαντά στα προβλήματα διαφθοράς με λίγο κράτος παραπάνω, αυξάνοντας τις εστίες του προβλήματος.  Έτσι ανοίγει ένα λάκο που τελικά θα πέσει μέση πρώτα η ίδια.

Στην υπόθεση της Novartis, προτιμά να μετατρέψει ένα επιχειρηματικό διεθνές σκάνδαλο, σε εργαλείο σπίλωσης των πολιτικών της αντιπάλων από το να αντιμετωπίσει τα ζητήματα υπεσυνταγογράφησης και αύξησης της φαρμακευτικής δαπάνης που αυξήθηκε επί των ημερών της. Έχει επιλέξει συνειδητά τον διχασμό και την πόλωση, απονομιμοποιώντας στη συνείδηση των πολιτών τους θεσμούς και το πολιτικό σύστημα. Στην ουσία πριονίζει το κλαδί που καθόμαστε όλοι με απρόβλεπτες συνέπειες για τον τόπο.